از فضای دم جانانه هوا می جویم

خام ابلیس شدم تا لبه ی چاه سقوط

جان خود از لب این ورطه رها می جویم

خسته از توسنی نفسم و تزویر و ریا

این جهان عشوه در آورد وکلاهم بربود

ای عجب! اینکه ز مکار وفا می جویم

تا دل از هرزگی آرم به ره عشق وکمال