بر آستان قربش سر یک شبی نهادم

گل را کنار بلبل من شادمانه دیدم

در آتش جمالش جانم بسوخت جانم

عشقش دهد مدامم جان را بهانه دیدم

کردم نظر پس آنگه خود جاودانه دیدم

محبوب خوبرویم! کن یک نظر به الیار

بسیار در فراقت جور زمانه دیدم