کردم نظر پس آنگه خود جاودانه دیدم

در آتش جمالش جانم بسوخت جانم

عشقش دهد مدامم جان را بهانه دیدم

بر آستان قربش سر یک شبی نهادم

محبوب خوبرویم! کن یک نظر به الیار

بسیار در فراقت جور زمانه دیدم