خنده برآرند بر، محفل غم دیدگان

جمله بگویم که ای کودک و پیر و جوان

بر همه تابید از آن مهر دل اندر زمان

نغمه سرایان اگر غنچه گشایی کنند

فربه و شاد و چران، می شودش گوسفند

نغمه ی نی گر بود بر لب جان شبان

رسم خدایی بود، گر طرب آرد کسی