ای که تو خود طالبی، رحمت حق را به جان

سفره ی شادی گشا، پیش رخ بندگان

گردن خودکامگی بشکن و بگریز از آن

ساز محبت بزن، قطره ی رافت چکان

هر که به کوی جهان گوهر مهرش بریخت

بر سر پیشانی اش مهر محبت، نشان

راه تو الیار اگر راه محبت بود