گوش جان بسپار بر صوت حزین مرگها

گر نسازی این جهان را نردبانی بر صعود

تا رهاند عاشقان را ز این همه گرداب دون

تار عبرت می نوازد بس خدا، از روی جود

زنگ رحلت، زنگ بیداری بود از خواب سود

هرکه با دندان تقوی بر گشاید بند جان

سربه تعظیم خدای آرد مدام اندر سجود