سربه تعظیم خدای آرد مدام اندر سجود

گوش جان بسپار بر صوت حزین مرگها

زنگ رحلت، زنگ بیداری بود از خواب سود

هرکه با دندان تقوی بر گشاید بند جان

آسمانی می شود اندر زمین خاکی، او

می رهد جانش ز تزویر جهان، از هر چه بود

کوفتم این آسیاب سنگدل، ای دوستان