کوفتم این آسیاب سنگدل، ای دوستان

سربه تعظیم خدای آرد مدام اندر سجود

آسمانی می شود اندر زمین خاکی، او

می رهد جانش ز تزویر جهان، از هر چه بود

تا که الیارش نبردارد نقاب، اندر سرود