اندر زلال چشمه ها، من سوی جانان می روم

با چشم می پالای خود تا چشمه ساران می روم

گر کوزه ی دل پرکنم از آن زلال دلربا

بر پیش معشوقم دگر چون شیخ صنعان می روم

غدار بی رحم جهان، اندر نقاب مه رخان