جان من گر نبدوزد به درت چشم نیاز

وز فیوضات درت، صاحب ادراک و شعور

گویمت حمد و ثنا و گهر جان طلبم

بر ندارم ز درت دست دعا، تا لب گور

گرده از حدقه برون آر و بگردان سر کور

مرد اخلاص، رضایت طلبد از در دوست

گر نباشد به دلش چشم طمع بر لب حور