گر نباشد به دلش چشم طمع بر لب حور

جان من گر نبدوزد به درت چشم نیاز

گرده از حدقه برون آر و بگردان سر کور

مرد اخلاص، رضایت طلبد از در دوست

تا تجلای تو مدهوش کند جان مرا

بچشان از می عشقم برسان قله ی طور

قدحی از می دیدار فرستا به درم