رشته ی پیوند عقلم را زدل، بگسسته دلبر

حلقه ی ناز خودش برگردن دل بسته دلبر

کاسه ی صبرم به سنگی از جفا، بشکسته دلبر

می کشد هر سو دلم را بی محابا در کمندش

بر لبانش می سراید نغمه ی عاشق کشی را

این دلم را با خدنگ نرگسانش خسته دلبر

گه نگاه دردبارش مرهم زخم دلم شد