هر چه آید پیش رویت در جهان بی کسی

بلکه خاران هم ز مهرش یک زمانی مرهم است

خار و گل نامیدن اشیا قیاس ظاهری است

گه بود خاری گلی، گه گل خودش خار غم است

سخت وآسانش به دوران هر چه باشد یک دم است

مهر مهرویان عالم ز آفتاب روی او

تابد اندر هر دلی کاو را نیازی همدم است