گوش پاسخگوی او گویا که قعر چاه بود

از غم بیچارگان هرگز نیاسود او دمی

درد و رنج بی شمارش زاین سبب جانکاه بود

مردمی هایش به دوران را کسی پاسخ نگفت

ذوالفقارش در کمر اندر غلاف مهر بود

دست او پیوسته با دست خدا همراه بود

کوهی از امیال نفسانی نهادش پشت پای