دست او پیوسته با دست خدا همراه بود

مردمی هایش به دوران را کسی پاسخ نگفت

گوش پاسخگوی او گویا که قعر چاه بود

ذوالفقارش در کمر اندر غلاف مهر بود

کوهی از امیال نفسانی نهادش پشت پای

هیبت دنیایی اندر چشم او چون کاه بود

بس محقر بود این دنیا مر او را در نظر