هیبت دنیایی اندر چشم او چون کاه بود

ذوالفقارش در کمر اندر غلاف مهر بود

دست او پیوسته با دست خدا همراه بود

کوهی از امیال نفسانی نهادش پشت پای

بس محقر بود این دنیا مر او را در نظر

بی نیاز از ثروت اندوزی و کسب جاه بود

خنده ای زد بر شهادت تا بدیدارش رسید