دل الیار! تو گر پا ننهی بر در عشق

گل بنیاد وجودم تو چنین ساخته ای

در گلستان رخش لانه گزین تا به ابد

ای دل! آنجا به گل رویش اگر فاخته ای

عمر خود را سر لهو و لعبی باخته ای