به غیر از روی جانان او در این وادی چه خواهد دید

مرا چشمان دل گویا به تفسیر حیات آمد

دریغا گردی از غفلت به سان پرده ای پوشید

فروغ رویش ار این دل نبیند در جمال جان

حریم منظر چشمم چراغان می شد از نورش

دل ار از باده ی عشقش یکی پیمانه می نوشید

اگر این دیده را شویم به آب عشق جانانم