هر آنک در کفش آید چو ابر می گرید

چو درفتادی از آن پس ز دور می نگرد

امیر دست درازست و شحنه بی باک

شکنجه می کند و بی گناه می فشرد

هر آنک دور شد از وی چو برف می فسرد

هزار جام به هر لحظه خرد درشکند

هزار جامه به یک دم بدوزد و بدرد