بر درت افتان و خزان می روم

نام تو سر لوحه ی هر جان و دل

شکر تو را چون که نمک پروریم

عشق تو را از دل و جان می خریم

تشنه ی دیدارم از آن، می روم

پاک کن از راه بدم رد پای

آتش دوزخ چو گلستان نمای