تو را به دست خدا می سپارد این الیار

ز کینه جام دلش هر زمان بود خالی

من این جوانی دل را بنازم اندر او

که شوق و ذوق در آرد به قیل و هر قالی

کز او بود همگان را؛ اگر پر و بالی