گه بوده ای تو مرا، سنگ صبر و حلم

اکنون به فکر جمالی ز دخترم

با تو، سکینه! دلم بند زندگی است

بی روی تو، به جهان ، بید بی برم

گه بوده ای تو مرا، جای مادرم

یا رب! چنانکه به دنیا سکینه بود

با وی جهان دگر هم بپرورم