اکنون به فکر جمالی ز دخترم

« محسن » به خانه ی دل، روزنی گشود

آمد « محمد » و شد تاج ، بر سرم

کردی مزینم از این دو گل پسر

با تو، سکینه! دلم بند زندگی است

بی روی تو، به جهان ، بید بی برم

گه بوده ای تو مرا، سنگ صبر و حلم