کردی مزینم از این دو گل پسر

از روی حکمت و تدبیر و از کرم

« محسن » به خانه ی دل، روزنی گشود

آمد « محمد » و شد تاج ، بر سرم

اکنون به فکر جمالی ز دخترم

با تو، سکینه! دلم بند زندگی است

بی روی تو، به جهان ، بید بی برم