نرسد بر آنجا

خیمه هایی ز محبت بر پاست

هر که در آغل پستی، بچراند جان را

یا که بر مرکبی از باد نهد ایمان را

غافل از لذت بودن گردد.

تو بیا؛ فارغ از اندیشه ی پست

راکب اسب ارادت گردیم