غافل از لذت بودن گردد.

هر که در آغل پستی، بچراند جان را

یا که بر مرکبی از باد نهد ایمان را

نرسد بر آنجا

تو بیا؛ فارغ از اندیشه ی پست

راکب اسب ارادت گردیم

همره زندگی و عشق و امید