تو بیا؛ فارغ از اندیشه ی پست

یا که بر مرکبی از باد نهد ایمان را

نرسد بر آنجا

غافل از لذت بودن گردد.

راکب اسب ارادت گردیم

همره زندگی و عشق و امید

کوله باری ببریم از نیکی