مزرع بی آفت خوشبختی است اقلیم عشق

عاشقی، بالاترین شخصیت است

می نهد پا بر رکاب آسمان

هر که بر این نیت است

هر که بی عشق است؛ از عرفان تهی است

جانش از دردانه ی ایمان، تهی است

گنج عشق اندر حصاری از بلاست