طرد کن ابر غم از بام وجود.

ببر اندیشه ات اندر یم نور

بغلی پر کن از اندیشه ی نو.

بقچه ای هم ببر از قوت امید.

پرده بردار از آیینه ی دل

آنچه گم کرده ای اندر دل توست

از چه آن را دل گل می جویی؟