کوه را پشت سر انداز و برو.

دیده وا کن؛ قدمی نه به ره از شوق وصال.

اختران، راهنمایند؛ بدانها بنگر.

دام، بگسل.

هان! نباید دلت از صخره بلرزد؛ هرگز!

پشت این کوه، پر از زیباییست.

نوبت چیدن هر گل، آنجاست.