دل از او بر نمی تابم.

بسی خلد آشیان دارد.

ز دامانش هزاران چشمه از ایمان و عرفان و صفا جاری؛

چه بی منت!

دلم از شهد نامش، غرق در لذت.

می اندیشم به فتح قله ی عزت.

مرا طوفان عشقش همچنان در سر.