مرا طوفان عشقش همچنان در سر.

دل از او بر نمی تابم.

دلم از شهد نامش، غرق در لذت.

می اندیشم به فتح قله ی عزت.

چه گویم از چنین مادر!

دلش صاف است و بی کین است.

زبانش، وه چه شیرین است!