دلم از شهد نامش، غرق در لذت.

ز دامانش هزاران چشمه از ایمان و عرفان و صفا جاری؛

چه بی منت!

دل از او بر نمی تابم.

می اندیشم به فتح قله ی عزت.

مرا طوفان عشقش همچنان در سر.

چه گویم از چنین مادر!