تو با بیگانه بنشینی، من از عشق وطن گویم

تو شمع محفل من شو، که من پروانه ات باشم

چو بزم افروز اغیاری، چه از سوز تو من گویم؟

مگر دیوانه هستم من، که در کوی شناسائی

همان بهتر که بعد از این، به حکم عقل واقع بین

تو حرف از خویشتن گوئی و من از خویشتن گویم

خطا گفتم خطا گفتم، که بی زن عاشقی نتوان