گرچه ذوق نغمه کم دیدی، نوا شیرین زدی

شد درای کاروان آوای سوز و حال تو

گر نماندی تا نصیب از کشتۀ خود بدروی

شد نصیب ملت تو حاصل اعمال تو

لاجرم شیرین نوا شد نغمۀ قوال تو

نقش فطرت خواند فکرت از ضمیر کائنات

مرحبا بر فطرت و بر فکرت جوال تو