سگی مانده دور از خداوند خویش

سری پر غرور و تنی زورمند

روانی به امید و طبعی بلند

به راهم سگی کوچک آمد به پیش

سگی بی خداوند و ویرانه گرد

نسنجیده در زندگی گرم و سرد

دلم را به دم لابهی نرم کرد