سگی بی خداوند و ویرانه گرد

روانی به امید و طبعی بلند

به راهم سگی کوچک آمد به پیش

سگی مانده دور از خداوند خویش

نسنجیده در زندگی گرم و سرد

دلم را به دم لابهی نرم کرد

به رفتار شیرین سرم گرم کرد