گیرم چنانکه رسم جهان ست فال ازو

با شعر او به منظر افلاکیان شدم

پرواز ازو،هدایت ازو بود و بال ازو

گفتم به شوق دیدن آن ماه دیرتاب

در برزخی که داشتم از بیم و از امید

دل می تپید در بر و کردم سوال ازو

شد صفحه باز و مردم امیدوار چشم