به دریا قطرهی افزون،ز خرمن دانهی کمتر

اگر مستی نبخشد ساغر هستی برافشانش

وگر مستی دهد ای سرخوشان پیمانهی کمتر

زیان و سود عالم چیست از بود و نبود ما

تو شمع محفل افروزی و من پروانهی مسکین

تو روشن باش گر من سوختم پروانهی کمتر

اگر پیمانه ام پر شد زیانی نیست یاران