تو روشن باش گر من سوختم پروانهی کمتر

زیان و سود عالم چیست از بود و نبود ما

به دریا قطرهی افزون،ز خرمن دانهی کمتر

تو شمع محفل افروزی و من پروانهی مسکین

اگر پیمانه ام پر شد زیانی نیست یاران

به بزم باده نوشان،گریه مستانهی کمتر

حقیقت در نوای توست و در مینای می ساقی