وز من به همگنان نرسیدست راحتی

از سنگ هم خیانت و دزدی ندیده ام

وان سنگ را نبوده درین راه عزتی

بس راحتا که برده ام از رنج همگنان

بس نعمتا که خورده ام از خوان دوستان

وز خوان من نچیده یکی دوست نعمتی

ای بس حمایتا که ز هم صحبتان خویش