بس نعمتا که خورده ام از خوان دوستان

وان سنگ را نبوده درین راه عزتی

بس راحتا که برده ام از رنج همگنان

وز من به همگنان نرسیدست راحتی

وز خوان من نچیده یکی دوست نعمتی

ای بس حمایتا که ز هم صحبتان خویش

دیدیم و کس نیافته از ما حمایتی