دیدیم و کس نیافته از ما حمایتی

بس نعمتا که خورده ام از خوان دوستان

وز خوان من نچیده یکی دوست نعمتی

ای بس حمایتا که ز هم صحبتان خویش

بس قصه کز شهامت خود خوانده ام ولی

من دانم و خدا که ندارم شهامتی

مستوجب ملامت و درخورد ناسزاست