با چه امیدی بخندد غنچه ام

اختیار دل به دست من،که نیست

جان ز مهرش روشن است،اما چه سود

دیده ام از روی او روشن،که نیست

آن گل خندان درین گلشن،که نیست

صبر تا کی جویم از یک قطره خون

آخر این دل کوهی از آهن،که نیست