یاری ام ده ای پناهم فانوس شبهای شب تار

مانده ام در پس دیوار توی این شام دل آرا

که راهم تاریک و دوره پر خاره ، بی عبوره

آخه توخودت می دونی که چشات دنیای نوره

من برای با تو بودن هر مترسکو شکستم