وقتی چشمامو می بستم دل به یاری تو بستم

که راهم تاریک و دوره پر خاره ، بی عبوره

آخه توخودت می دونی که چشات دنیای نوره

من برای با تو بودن هر مترسکو شکستم

ولی تو تنها تر از من دل به تنهایی سپردی

واسه رهایی از شب منو با خودت نبردی

من از این زندگی سیرم سوخته تن مثل کویرم