دونه دونه تار موهات پره از نوازش من

این منم که بی تو هستیم یه کویر شوره زاره

ولی با تو اگه خواستی میشه بارونو می باره

این تویی اون پاکدلی که نگین سازش من

پس چه خوبه که غرورتو به دور دور بریزی

با وقار باشی و هرگز از رفاقت نگریزی