شاخه ی سرد وجودم نمی خواد رگ بیداری لحظه هام باشه

فصل پاییزی من که میرسه

فصل اندوه سفر سر میرسه

تو سکوت خسته ی باور من سایه هم فکر جدایی میکنه

نفسم در نمیآد به چشم خواب نمیآد

دل من تو رو می خواد چشم من گریه می خواد

تو عبور از پل خواب جاده ها روح من عشقی به رفتن نداره