من و تو دو تا پرنده توو قفس زندونی بودیم

جای پر زدن نداشتیم ولی آسمونی بودیم

ابر و بارون میدیدم اما دنیامون قفس بود

چشم به دور دستا نداشتیم همینم واسه ما بس بود