بدو گفتم تو صورت را نکو گیر

از او پر گفتن از من کم شنیدن

دو دست او همه بر پیچه اش بود

دو دست بنده در ماهیچه اش بود

که من صورت دهم کار خود از زیر

به زحمت جوف لنگش جا نمودم

در رحمت به رو خو د گشودم